اينكه چاه را به كلى پر كنند و از چاه ديگرى استفاده نمايند و ديگر اينكه مقدار معينى از آب چاه را خالى كنند و از بقيه آب بلااشكال استفاده كنند . علامهء حلّى متوجه شد كه در مورد اين مسئله نمىتواند بدون غرض حكم كند زيرا نفع خود او هم در قضيه مطرح بود . اين بود كه دستور داد ابتدا چاه را پركنند و بعد با خيال راحت و بدون فشار وسوسهء نفس به صدور حكم و ارائهء فتوا پرداخت . قرآن در زمينهء تبعيت از هواى نفس اشارات زيادى دارد كه به ذكر يك مورد اكتفا مىكنم . قرآن مىفرمايد : انْ يَتَّبِعونَ الَّا الظَّنَّ وَ ما تَهْوَى الْانْفُسُ « 1 » . چيزى غير از گمان باطل و هواى نفس خود را پيروى نمىكنند .

--> ( 1 ) . نجم / 23 .